روند نوآوری واشر لاستیکی؟ 

وقتی نوآوری در واشر لاستیکی را می شنوید، بیشتر ذهن ها مستقیماً به سراغ مواد جدید می روند - FKM، EPDM، ترکیبات سیلیکونی. این اشتباه نیست، اما یک نمای سطحی است. تغییرات واقعی و سنگ زنی در نحوه برخورد این مواد با نقاط شکست در دنیای واقعی، نحوه ادغام آنها و اقتصاد اغلب نادیده گرفته شده عملکرد در مقابل پردازش پذیری رخ می دهد. با تهیه و آزمایش واشر برای همه چیز، از اتصالات فلنج دریایی گرفته تا محفظه‌های باتری خودروهای برقی جمع و جور، بسیاری از مواد نوآورانه را دیدم که در سطح مغازه شکست خورده‌اند، زیرا تمرکز صرفاً بر روی برگه مشخصات بود. این روند فقط در مورد ترکیب بهتر نیست؛ این در مورد یک سیستم هوشمندتر است.

علم مواد: فراتر از هیپ برگه داده

بیایید ابتدا درباره مواد صحبت کنیم، زیرا این نقطه ورود است. بله، فشاری به سمت فلوروپلیمرهای با کارایی بالا و EPDM پخته شده با پراکسید برای دماهای شدید وجود دارد. اما نوآوری که من می بینم ظریف تر است. در پرکننده ها و سیستم های درمان وجود دارد. به عنوان مثال، ترکیب سیلیس تصفیه شده یا کربن سیاه مخصوص فقط برای تقویت نیست. این در مورد دستیابی به یک رفتار مجموعه فشرده سازی خاص تحت سیکل حرارتی مداوم است، چیزی که مشخصات EPDM طول سنج عمومی 70 چیزی در مورد آن به شما نمی گوید. زمانی ما یک دسته از یک تامین کننده داشتیم که تمام استانداردهای ASTM را برآورده می کرد اما پس از 18 ماه در کاربرد حرارتی خورشیدی شکست خورد. علت؟ بسته آنتی اکسیدانی برای مشخصات دمایی متفاوت بهینه شده است. در برگه داده گفته شد که برای دمای 150 درجه سانتیگراد مداوم مناسب است. واقعیت رنگارنگ تر بود.

تغییر آرام دیگر در سهام پیش ترکیب شده و آماده قالب گیری از شرکت هایی مانند شرکت تولید اتصال دهنده Handan Zitai ، آموزشی ویبولیتین. آنها یک شیمیدان لاستیکی نیستند، اما موقعیت آنها در اکوسیستم اتصال دهنده ها به آنها لنز عملی می دهد. آنها می بینند که مشتریانشان - کارخانه های مونتاژ - در واقع با چه چیزی دست و پنجه نرم می کنند. سازگاری. یک واشر که کاملاً روی دکل آزمایشی مهر و موم می شود، در صورت عدم چسبندگی ممکن است باعث سردرد خط مونتاژ شود که منجر به ناهماهنگی قبل از پیچ و مهره می شود. نوآوری در اینجا در یکپارچه سازی زنجیره تامین است: یک متخصص بست که اطمینان حاصل می کند که مواد واشر که در کنار پیچ و مهره های خود ارائه می دهند دارای خواص قابل پیش بینی حمل و نقل است. این یک نوع پیشرفت عملی و تقریباً غیر جذاب است. می توانید رویکرد آنها را در اینجا بررسی کنید https://www.zitaifasteners.com- ریشه در حل مشکلات خط مونتاژ دارد، نه فقط انتشار مقالات علم مواد.

سپس زاویه پایداری وجود دارد که یک کیسه ترکیبی است. پیش سازهای EPDM مشتق شده زیستی یا لاستیک های محتوای بازیافتی در حال ترویج هستند. با این حال، این نوآوری اغلب بر روی قوام دسته به دسته و بوی وحشتناک در فضاهای بسته اتفاق می افتد. ما یک واشر 30٪ با محتوای بازیافتی را برای محفظه پمپ آب آزمایش کردیم. عملکرد مناسب بود، اما ترکیب آلی فرار (VOC) در طول چند چرخه حرارتی اولیه برای محیط هوای کابین غیرقابل قبول بود. این روند وجود دارد، اما اجرا هنوز هم به بازاریابی نزدیک است.

طراحی و ادغام: هندسه آب بندی

اینجا جایی است که لاستیک واقعاً با جاده برخورد می کند. مواد نیمی از داستان است. هندسه و ادغام جایی است که در واقع از نشت جلوگیری می شود. حرکت به سمت است واشرهای چند جزئی وت قالب گیری بیش از حد. به یک مهر و موم لاستیکی فکر کنید که مستقیماً بر روی یک حامل فلزی یا درج پلاستیکی ساخته شده است. نوآوری در انجام آن نیست - که در اطراف وجود داشته است - بلکه در انجام آن مقرون به صرفه برای برنامه های کاربردی با حجم متوسط ​​است. رابط اتصال نقطه شکست بحرانی است. یک خط پیوند ضعیف تحت تنش برشی لایه لایه می شود نه فشار فشاری. من طرح هایی را دیده ام که ترکیب لاستیکی عالی بود، اما سیستم چسب شکست خورد زیرا فرآیند تمیز کردن بستر فلزی به اندازه کافی قوی نبود. این نوآوری در اعتبارسنجی پیش از تولید شکست خورد.

روند دیگر استفاده از تحلیل اجزا محدود پیچیده (FEA) برای طراحی واشر، شبیه سازی فشرده سازی، خزش و نفوذ سیال است. گرفتن؟ مدل های مواد در نرم افزار فقط به خوبی داده های ورودی هستند. بسیاری از تامین کنندگان ترکیب هنوز منحنی های تنش-کرنش پایه را ارائه می دهند، نه داده های ویسکوالاستیک کامل مورد نیاز برای پیش بینی دقیق خزش بلند مدت. بنابراین، یک نمایه بهینه سازی زیبا دریافت می کنید که در واقع، فشار تماس را پس از 1000 ساعت از دست می دهد. شکاف بین شبیه‌سازی و واقعیت در حال کاهش است، اما نیاز به همکاری نزدیک‌تر بین طراح، سازنده و تامین‌کننده مواد نسبت به حالت سنتی دارد.

ما همچنین شاهد راه‌حل‌های یکپارچه‌تر آب‌بندی، به‌ویژه در خودروهای الکتریکی هستیم. واشر سینی باتری فقط یک مهر و موم نیست. اغلب نیاز به ایجاد محافظ تداخل الکترومغناطیسی (EMI) دارد یا خاصیت خاصی در انسداد آتش دارد. این امر نوآوری را به سمت سوق می دهد مواد هیبریدی- سیلیکون پر از ذرات رسانا یا مواد متورم کننده که تحت گرمای شدید منبسط می شوند. چالش حفظ قابلیت مهر و موم شدن در حین افزودن این توابع است. یک پرکننده رسانا می تواند لاستیک را بیش از حد سفت کند و آب بندی سطوح ناهموار را به خطر بیندازد. این یک معامله دائمی است.

نوآوری تولید و فرآیند

پایین در کف کارخانه، روند بزرگ به سمت است اتوماسیون و کنترل کیفیت درون خطی. قالب‌گیری تزریقی با کنترل زمان واقعی پارامترهایی مانند فشار حفره و دما دقیق‌تر می‌شود. چرا؟ زیرا برای کاربردهای حیاتی، یک تغییر جزئی در زمان پخت می تواند مجموعه فشرده سازی را تحت تاثیر قرار دهد. نوآوری در حسگرها و حلقه های بازخورد است، نه خود پرس. به یاد دارم که از یک قالب‌ساز بازدید کردم که 100% اسکن لیزری در سطح مقطع هر واشر را انجام داده بود. هزینه قابل توجه بود، اما خرابی های میدانی را از نقاط پرت بعدی که یک بررسی QC مبتنی بر نمونه از دست می داد، حذف کرد. برای کاربردهای خودرویی با حجم بالا، این مورد انتظار است، نه استثنا.

سپس تولید افزودنی یا چاپ سه بعدی مواد لاستیکی مانند وجود دارد. برای نمونه سازی، انقلابی است. برای تولید؟ هنوز جا دارد خواص مواد، به ویژه ازدیاد طول در هنگام شکست و پیری طولانی مدت، هنوز برای بیشتر کاربردهای آب بندی وجود ندارد. با این حال، روند نوآوری در استفاده از ابزارهای چاپی - مانند قالب یا جگر - برای تسریع توسعه واشرهای قالب‌گیری سنتی است. چرخه تکرار را به طور چشمگیری کوتاه می کند. ما از درج های حفره ای چاپ شده برای آزمایش پنج طرح مختلف لبه واشر در یک هفته استفاده کردیم که با قالب های فولادی ماشین کاری شده ماه ها طول می کشید. قسمت تولید نهایی هنوز به صورت معمولی قالب‌گیری می‌شد، اما مسیر رسیدن به طراحی بهینه سریع‌تر و ارزان‌تر بود.

تغییر عملی دیگر در فرآیندهای پس از قالب گیری است. برای مثال، برش لیزری فلاش، جایگزین خاموش کردن دستی برای هندسه های پیچیده می شود. این یک لبه آب بندی تمیزتر و سازگارتر می دهد. نوآوری در برنامه نویسی و نصب قطعات نرم و انعطاف پذیر بدون اعوجاج است. ساده به نظر می رسد، اما درست کردن آن مستلزم درک عمیق رفتار مواد پس از درمان است.

زنجیره تامین و واقعیت های تجاری

نوآوری در خلاء تجاری وجود ندارد. روند به سمت است ادغام جهانی ترکیبات لاستیکی، بلکه ظهور متخصصان منطقه ای و چابک است. شرکتی مثل شرکت تولید اتصال دهنده Handan Zitai ، آموزشی ویبولیتین، مستقر در بزرگترین پایگاه تولید قطعات استاندارد چین در Yongnian، Handan، مظهر این دوگانگی است. آنها از زنجیره تامین محلی عظیم برای بهره وری استفاده می کنند، اما باید در لجستیک و پشتیبانی فنی برای رقابت در سطح جهانی نوآوری کنند. موقعیت آنها در نزدیکی مسیرهای حمل و نقل اصلی یک مزیت کلاسیک است، اما ارزش افزوده واقعی برای مشتریان توانایی آنها در ارائه راه حلی همراه - بست و مهر و موم - با کیفیت ثابت و مسئولیت پذیری یک نقطه است. نوآوری در مدل خدمات است نه فقط محصول.

همچنین فشاری علیه مهندسی بیش از حد وجود دارد. بزرگترین اشتباهی که من می بینم این است که یک لاستیک فلوئوروکربنی گران قیمت (FKM) را برای کاربردهایی که در آن لاستیک نیتریل با دقت فرموله شده (NBR) عمر محصول را با نصف هزینه دوام می آورد، مشخص می کند. نوآوری در اینجا در مهندسی کاربرد است - داشتن تجربه تطبیق مواد با قرار گرفتن در معرض واقعی محیط (شیمیایی، حرارتی، حرکت دینامیکی) بدون توسل به ایمن ترین و گران ترین گزینه. این امر مستلزم اعتماد و شفافیت بین خریدار و تامین کننده است که خود کالایی شکننده است.

زمان تحویل و حداقل مقادیر سفارش (MOQs) نیز در حال تغییر هستند. این روند به سمت دسته های کوچکتر و پرتکرارتر است که ناشی از تولید به موقع است. این امر به سازندگان واشر فشار می‌آورد تا در طراحی ابزار (مانند قالب‌های مدولار) و مدیریت موجودی ترکیبات خام نوآوری کنند. توانایی یک تامین کننده برای پاسخ به این موضوع اکنون یک تمایز کلیدی است، به اندازه کتابخانه مواد آنها.

نگاه به آینده: نقطه فشار بعدی

بنابراین، این همه به کجا می رود؟ مرز بعدی به نظر می رسد آب بندی هوشمند یا نظارت عملکردی تعبیه ریز حسگرها برای نظارت بر کاهش تراکم، دما یا حتی تشخیص ورود سیال در رابط آب بندی. برای یک واشر فروتن مانند یک داستان علمی تخیلی به نظر می رسد، اما پروژه های آزمایشی در کاربردهای خط لوله و هوافضا حیاتی وجود دارد. چالش نوآوری بسیار مهم است: حسگر و سرنخ‌های آن به نقاط شکست بالقوه جدیدی تبدیل می‌شوند و خود سنسور باید در محیطی مشابه با لاستیک زنده بماند. این یک مشکل مهندسی سیستم در مقیاس خرد است.

فوراً، من انتظار دارم اصلاحات مداوم در هیبریدهای مواد و پیوند قوی‌تر بین دوقلوهای دیجیتال (مدل مجازی کامل یک محصول) و داده‌های عملکرد واشر وجود داشته باشد. هدف این است که عمر آب بندی را به عنوان جزئی از قابلیت اطمینان کلی سیستم از اولین مراحل طراحی پیش بینی کند. ما هنوز آنجا نیستیم نوآوری در سال‌های آینده احتمالاً کمتر در مورد مواد پیشرفت‌کننده و بیشتر در مورد داده‌های بهتر، شبیه‌سازی بهتر، و - مهمتر - ترجمه بهتر آن داده‌ها به راه‌حل‌های آب‌بندی قوی، قابل ساخت و مقرون‌به‌صرفه خواهد بود.

در نهایت، روند نوآوری واشر لاستیکی حرکتی از دیدگاه مولفه محور به دیدگاه عملکرد سیستم است. این کمتر در مورد ترکیب لاستیکی به صورت مجزا است و بیشتر به نحوه تعامل آن با سطح فلنج، توالی گشتاور پیچ، انبساط حرارتی محفظه و کوکتل شیمیایی که در معرض آن قرار دارد، می پردازد. موفق ترین نوآوری ها، نوآوری هایی هستند که به این واقعیت درهم و برهم و به هم پیوسته می پردازند، نه فقط ستون های منظم در برگه داده های مواد.