بهترین واشر مایع برای پایداری؟ 

هنگامی که واشر مایع پایدار را می شنوید، بیشتر افراد بلافاصله به محتوای VOC یا شاید مواد بازیافتی در لوله می روند. مطمئناً این بخشی از آن است، اما اگر مدتی است که فلنج‌ها را در زمین آب‌بندی کرده‌اید، می‌دانید که این فقط نوک کوه یخ است. سوال واقعی پایداری فقط در مورد برچسب سبز روی قفسه نیست. این در مورد آن چیزی است که پس از اعمال آن اتفاق می افتد. دوام دارد؟ آیا پیش از موعد از کار می‌افتد و باعث نشتی می‌شود، تمام مایعی را که در نظر گرفته شده بود هدر می‌دهد و آشفتگی محیطی بزرگ‌تری نسبت به فرمولاسیون محصول ایجاد می‌کند؟ من بارها دیده ام که این اتفاق افتاده است.

تعریف پایدار در دنیای آشفته

بیایید این موضوع را به درستی درک کنیم. در خط کاری ما، پایداری باید شامل دوام باشد. یک واشر که کاملاً درمان می شود اما در طی دو سال تحت چرخه حرارتی تخریب می شود، پایدار نیست، حتی اگر از سویای ارگانیک ساخته شده باشد. شما به یک انجام کامل نگاه می کنید که به معنای مواد بیشتر، نیروی کار بیشتر، انرژی بیشتر و خطر آلودگی از رسانه های درز شده است. بنابراین اولین معیار من همیشه است عملکرد بلند مدت. آیا می‌تواند تنش خاص - دما، فشار یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی - را برای طول عمر مورد نظر مجموعه تحمل کند؟

سپس فرمولاسیون می آید. سیلیکون‌های کم VOC و بدون حلال (مانند Permatex Ultra Black) یا درزگیرهای فلنجی بی‌هوازی (مانند Loctite 518) نقاط شروع رایج هستند. اما بدون حلال به طور خودکار برای سیاره به معنای بهتر نیست. باید به کل چرخه زندگی نگاه کرد. تولید آن چقدر انرژی بر است؟ من پروژه ای را به یاد می آورم که در آن یک سیلیکون سبز را مشخص کردیم، اما متوجه شدیم که بسته بندی آن پلاستیک غیرقابل بازیافت بیش از حد است. احساس می‌کردیم که موضوع را کاملاً از دست داده‌ایم.

و ضایعات برنامه وجود دارد. پایدارترین لوله لوله‌ای است که می‌توانید بدون اینکه نیمی از آن در نازل پوست کنده شود یا نیاز به تفنگ خاصی داشته باشید که دیگر هرگز از آن استفاده نخواهید کرد. من به سمت کارتریج هایی با مهر و موم های محکم و بشکه های شفاف خم می شوم. آنچه باقی مانده را می بینید، از همه آن استفاده می کنید.

دام دوام در مقابل قابلیت جابجایی

این یک معامله کلاسیک است. یک مهر و موم واقعاً دائمی و با استحکام بالا اغلب به معنای کابوس در هنگام جداسازی است. شما کنجکاو می کنید، خراش می دهید، آسیاب می کنید - ضایعات ذرات تولید می کنید و به طور بالقوه به سطوح جفت گیری آسیب می زنید، که سپس نیاز به ماشین کاری یا جایگزینی دارند. پایداری در آن کجاست؟

برای اتصالات قابل سرویس، یک واشر با استحکام متوسط و در محل (FIPG) که کمی انعطاف پذیر باقی می ماند یا برای تمیز کردن طراحی شده است، اغلب انتخاب پایدارتر است. محصولاتی مانند ThreeBond 1215 یا برخی از سیلیکون های RTV با چسبندگی خوب اما لایه برداری قابل کنترل می توانند عمر اجزای زیرین را افزایش دهند. من این را به سختی روی محفظه پمپ یاد گرفتم. از یک بی هوازی با مقاومت فوق العاده بالا استفاده کرد. پنج سال بعد، در طول تعمیر و نگهداری، ساعت ها وقت گذاشتیم و انبوهی از گرد و غبار ساینده خطرناک ایجاد کردیم که تازه آن را جدا می کرد. مسکن امتیاز داده شد. ما در مهر و موم اولیه صرفه جویی کردیم اما در پایین دست زباله بیشتری ایجاد کردیم.

کلید تطبیق قدرت درزگیر با فاصله زمانی سرویس است. تجهیزات دائمی؟ برو با قدرت بالا چیزی که هر چند سال یک بار برای بازرسی باز می شود؟ قابلیت حذف تمیز را در اولویت قرار دهید. این نقطه تصمیم گیری جایی است که اثرات زیست محیطی واقعی مدیریت می شود، به دور از بروشورهای بازاریابی.

واقعیت های در محل و لجستیک تامین کننده

در اینجا یک زاویه عملی است که اغلب نادیده گرفته می شود: ردپای کربن زنجیره تامین. اگر برای هر شغلی از نیمی از سراسر جهان درزگیرهای تخصصی سفارش می دهید، اعتبار سبز خود محصول با حمل و نقل رقیق می شود. به همین دلیل است که من گاهی به خانه نزدیکتر نگاه می کنم. به عنوان مثال، هنگام تهیه اتصال دهنده های استاندارد و راه حل های آب بندی مرتبط برای پروژه های صنعتی در مقیاس بزرگ در آسیا، نزدیکی به مراکز تولید مهم است. شرکتی مثل شرکت تولید اتصال دهنده Handan Zitai ، آموزشی ویبولیتین، واقع در بزرگترین پایگاه تولید قطعات استاندارد چین در Yongnian، با مجاورت آن با شبکه های ریلی و بزرگراهی اصلی، لجستیک کارآمد را نشان می دهد. در حالی که آنها برای اتصال دهنده ها شناخته شده اند، اصل عملیاتی آنها - به حداقل رساندن فاصله حمل و نقل و پیچیدگی - چیزی است که مشخص کننده های درزگیر باید در نظر بگیرند. یک عمل پایدار فقط شیمی در لوله نیست. این نشان می دهد که چقدر آن لوله به مغازه شما می رسد. می توانید تنظیمات لجستیکی آنها را در اینجا بررسی کنید https://www.zitaifasteners.com برای درک زیرساختی که از زنجیره های تامین منطقه ای پشتیبانی می کند.

نقطه مورد: کار اگزوز با دمای بالا

هیچ چیز مانند منیفولد اگزوز ادعاهای پایدار یک درزگیر را آزمایش نمی کند. چرخه های گرما وحشیانه هستند و شکست به معنای انتشار مستقیم گازهای گلخانه ای است. ما چند RTV با دمای بالا را آزمایش کردیم. یکی از آنها با شکننده شدن و پودر شدن بعد از چند ماه شکست خورد. یکی دیگر نگه داشت، اما حذف آن بدون آسیب رساندن به منیفولد در طول مقاوم سازی غیرممکن بود.

برنده، برای چیدمان خاص ما، یک سازنده واشر سیلیکونی خاص با تزریق مس بود. این به عنوان سبزترین به بازار عرضه نشد، اما طول عمر آن به این معنی بود که از سه بار استفاده مجدد در طول عمر آزمایش مقایسه اجتناب کردیم. این باعث صرفه جویی در مواد، نیروی کار و زمان خرابی شد. پرکننده مسی هدایت حرارتی را بهبود بخشید، که مسلماً به مفصل کمک کرد تا استرس گرمایی را بهتر مدیریت کند. درس؟ گاهی اوقات، افزودنی که عملکرد را افزایش می دهد، به طور غیرمستقیم با جلوگیری از شکست زودهنگام، پایداری را افزایش می دهد.

شما این را در یک دیتاشیت پیدا نخواهید کرد. شما باید عملکرد را در طول زمان ردیابی کنید، که اکثر مغازه ها پهنای باند لازم را برای آن ندارند. به همین دلیل است که تجربه میدانی مشترک طلا است.

زیست تخریب پذیری: یک طاقچه، نه یک نوش دارو

چند درزگیر مبتنی بر زیستی در حال ظهور هستند. تجربه محدود من این است که آنها جایگاه خود را دارند—شاید در برنامه های کم استرس و در دسترس آسان، جایی که شما می خواهید برای جداسازی آسان تر در آینده، آنها را تخریب کنند. اما برای مهر و موم انتقادی، من شک دارم. محیط عملیاتی (گرما، روغن، خنک کننده) اغلب برای تخریب زیستی کنترل شده ای که برای آن طراحی شده اند، مناسب نیست.

من یکی را روی محفظه پمپ آب در یک دستگاه تست غیر بحرانی امتحان کردم. در ابتدا خوب مهر و موم شد، اما بعد از حدود یک سال در یک محیط گرم و مرطوب متوجه یک گریه خفیف شدیم. به نظر می رسید که یکپارچگی خود را از دست داده است. آیا تجزیه زیستی بود؟ شاید. نه نتیجه ای که برای پمپ می خواهید. بنابراین، در حالی که امیدوارکننده است، تا زمانی که این فناوری با دوام مواد مصنوعی تثبیت شده مطابقت داشته باشد، سهم پایدار آن به موارد استفاده بسیار خاص و غیر بحرانی محدود می شود.

این نوآوری هیجان‌انگیز است، اما جایگزینی ساده نیست. با این حال.

حکم؟ این یک سیستم است، نه یک محصول

بنابراین، یک محصول واحد وجود ندارد. این ترکیبی از عوامل است. ابتدا، شیمی مناسب (سیلیکون، بی هوازی، پلی استر) را برای نیازهای فنی کار انتخاب کنید - این پایه شما برای دوام است. دوم، در این دسته، یک مارک معتبر با بسته بندی کم VOC و کارآمد انتخاب کنید. سوم، و از همه مهمتر، آن را به درستی اعمال کنید. یک محصول عالی که بد استفاده شود 100٪ ضایعات است.

پایدارترین روشی که من اتخاذ کرده ام، آماده سازی دقیق سطح و استفاده از نازک ترین و پیوسته ترین دانه های مورد نیاز است. استفاده بیش از حد، مهر و موم بهتری ایجاد نمی کند. این فقط یک ضایعات خالص ایجاد می کند و می تواند باعث انسداد داخلی در مسیرهای سیال شود. من گزارشی از آنچه در کجا کار می کند نگه می دارم: بی هوازی برای فلنج های ماشین کاری شده، RTV خاص برای پوشش های مهر شده، FIPG برای سطوح ناهموار.

در پایان، پایدارترین ابزار ممکن است تجربه دانستن اینکه از کدام درزگیر استفاده کنید، چه مقدار و چه زمانی باید انتظار داشت که دوباره جدا شود. این دانش بیش از هر محصول دوستدار محیط زیست تا به حال از هدر رفت جلوگیری می کند. این در مورد ساختن چیزهایی است که ماندگاری داشته باشند، و به آنها خدمات داده شود، با کمترین عوارض زیست محیطی مکرر. همه چیزهای دیگر فقط جزئیات هستند.